Przejdź do głównej zawartości

rozdział 4 - Przysięga

Dora wstała, a za nią Remus, Syriusz i Bill, który gdzieś odszedł. Pan Weasley trzymał w ręku brązowy klucz. Syriusz wziął Tonks za rękę i poprowadził na górę do jakiegoś pokoiku. Był zielony, jak większość pomieszczeń w domu Blacków. Klamkę stanowiła głowa węża obnażającego swoje kły, jakby miał zaraz zatopić je w ręce pana Artura, który otwierał  drzwi. Tonks usiadła na kanapie razem z Syriuszem. W pokoiku nie było wielu mebli. Znajdowały się tam tylko ta kanapa, na której siedzieli, drewniany stolik i jedna szafa z barkiem, dwoma szafkami i szufladą. Każdy z elementów szafy był zamknięty na osobny klucz.
 Drzwi się otworzyły i wszedł Bill, targając za sobą jakiś sporych rozmiarów worek, który położył na stole. Pan Weasley otworzył barek, w którym nie było żadnych trunków. Znajdował się tam duży słój, który był w jednej trzeciej zapełniony zwiniętymi kawałkami pergaminu. Mężczyzna wyciągnął różdżkę i rzucił na słoik zapewne jakieś bliżej nie znane Tonks zaklęcie niewerbalne. Wieczko odkręciło się i opadło na stolik, obok szklanego pojemnika.

- Cóż, myślę, że nie będziemy wam już potrzebni. Do odprawienia rytuału przysięgowego potrzeba tylko dwóch pełnoprawnych członków Zakonu. - powiedział i wyszedł, a za nim Bill.

Na środek pokoju wystąpił Remus, a Syriusz wstał i pociągnął za sobą Dorę.

-Tonks podejdź tu. - poprosił Remus a następnie ujął delikatnie jej prawą dłoń. Zaraz złożysz przysięgę Zakonowi, poprzez moją osobę. Syriusz będzie twoim zaświadczycielem. Poświadczy za ciebie przed Zakonem, który ja reprezentuję. Nie martw się, wszystko będzie dobrze. - mówił powoli i spokojnie.  - Każdy z nas składa przysięgę własnymi słowami, gdyż według Dumbledore'a, jest to najszczersza forma przysięgi. Zaczynamy. - Syriusz stanął za Tonks, a ona na znak Remusa zaczęła mówić słowa swoje przysięgi. Nie miała problemu z wymyślaniem co ma powiedzieć. Słowa same płynęły z jej ust.

-Ja, Dora Tonks, córka Andromedy i Teda, przysięgam działać w imię dobra. Chcę stawić czoła Lordowi  Vo...Voldemortowi i z narażeniem własnego życia bronić wszystkich mugoli, czarodziei i moich bliskich.  - gdy mówiła czuła ciepło i przyjemne łaskotanie, które przechodziło z jej ręki, do dłoni Remusa i spowrotem. - Przyrzekam dołożyć wszelkich starań, by tajemnice Zakonu nigdy nie zostały ujawnione. Pozostanę w pełnej konspiracji, aż do dnia w którym zginę lub skończy się nasz ucisk. Pozostanę zawsze wierna dobru i swoim ideałom. Przysięgam!

Gdy skończyła, poczuła się silna i pełna odwagi. Remus poprosił ją o zapisanie swojego imienia i nazwiska na pergaminie. Po niej podpisał się Syriusz i wrzucił pergamin do słoika, który potem zamknął i odłożył za miejsce.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

rozdzial 3 - Opowieść

-Więc, jak ci się wiedzie? - zapytał Syriusz. Był ciekawy co działo się u małej Dory przez tyle lat, tylko że dziewczynka trochę mu urosła przez ten czas!  Jednocześnie chciał wiedzieć o niej wszystko i bał się, bo to jednak już dorosła osoba, mogła się zmienić. Mogła mu nie zaufać, a tego bał się najbardziej. Był przecież zbiegłym mordercą i zdrajcą, według gazet i ogólnej opinii publicznej. - U mnie nie dzieje się nic ważnego. Jestem aurorem. Ostatnio w biurze wieje nudą. Wszystko przez Scrimgeura. Chyba podejrzewa, że mogłabym się kontaktować z Tobą, bo jesteśmy spokrewnieni. W sumie od dzisiaj ma rację. A ja nawet nie wiem co się tak naprawdę wydarzyło, gdy umarli Potterowie! Skoro jesteś w Zakonie, to nie znam prawdziwej wersji wydarzeń! -Tonks, czy potrafisz uwierzyć, że jestem niewinny? - zapytał pełen nadziei. - Jeśli tak, to opowiem ci o tym, co się stało. To dla mnie do dzisiaj trudne, ale ty zasługujesz na prawdę. Jesteś moją małą Dorą. Jedynym, z tego c...

rozdział 1 - Moody

Młoda pani auror szła szybkim tempem przez korytarze Ministerstwa Magii, a jej czarna grzywka podskakiwała z każdym krokiem. Kolejny zaginiony odnalazł się po trzech dniach od zgłoszenia. Okazało się, że był na krótkich wakacjach na Majorce. Dorze powoli zaczynało się nudzić w pracy. Po drodze poinformowała swojego współpracownika Tobiasa o zakończeniu śledztwa i udała się do ich wspólnego boksu. Było to małe pomieszczenie, w którym stał regał z segregatorami, w których znajdowały się akta spraw prowadzonych przez dwójkę aurorów i dwa biurka. Usiadła przy swoim i czekała na koniec zmiany. Nagle drzwi wydały z siebie ciche skrzypnięcie, a do środka wszedł jej dawny mentor, czyli nie kto inny jak Szalonooki Moody. Dziewczyna ucieszyła się, że nic mu nie jest. Niedawno okazało się, że Harry Potter odnalazł go w magicznym kufrze, chwilę po zakończeniu Turnieju Trójmagicznego. Okazało się, że przez cały rok pewien facet podszywał się pod niego. Nie byle kto, a sam Barty Crouc...